Doorgaan naar hoofdcontent

"Als de vrouw van Lot"


Tiberias

Als de vrouw van Lot

Het is 1 februari ’22 en de tijd vliegt. Twee weken geleden zijn de ouders van mijn vrouw op visite geweest. Samen hebben we een heerlijke vakantie gehad. We hadden ze mee genomen naar Tiberias en daar hebben we prachtige excursies gedaan. Dat is het voordeel om hier te wonen. Er is zoveel geschiedenis gebeurt hier in Israël. Ze noemen het ook wel een groot Museum en daar is niks aan gelogen.

Een paar dagen geleden kreeg ik een mail van mijn Universiteit met de mededeling dat ze geen semester aan mij aan kunnen bieden vanwege te weinig deelnemers. We prijzen de Heere dat we ons Visum twee weken geleden gehad hebben. Na 1.5 jaar leren was ik wel toe aan een pauze. Het is een groot gebedsverhoring. Ik had hier namelijk voor gebeden! Wat een groot God hebben wij. Wat gaat God nog meer doen?

Ik wil graag namens mijn vrouw een stukje getuigen. Ze vroeg of ik dit wilde opschrijven om van te getuigen en dat doe ik dus bij deze…

Zoals jullie weten geeft mijn vrouw thuisschool, dit in combinatie met een pasgeboren baby is erg intensief. Ik help waar ik kan, maar dat maakt het niet minder intensief. Het was daarom heerlijk voor haar om haar moeder even om haar heen te hebben die af en toe onze baby kon verzorgen. Maar nadat haar ouders vertrokken waren, werd ze heel somber. Ze was niet meer vrolijk en trok zich terug. Dit waren we helemaal niet van haar gewend om ze normaal gesproken heel erg zorgzaam en liefdevol is. De volgende ochtend kwam ik thuis van een trip en ik zag dat ze weer helemaal vrolijk was na een dag van depressie en somberheid. Ze vertelde me dat ze een les van God had geleerd. Ze had het volgende gelezen: Jezus zei tegen hem: Niemand die zijn hand aan de ploeg slaat en kijkt naar wat achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk van God.(Luk.9:62) God is een liefdevolle Vader, maar ook een strenge. Het ervaarde voor haar als een vermaning van onze liefdevolle hemelse Vader.

Nadat haar ouders waren vertrokken besefte ze wat ze miste in Nederland en begon achterom te kijken. Het gevolg was dat ze somber werd, en dat terwijl ze een belangrijk deel van een roeping is op de plaats waar God haar geplaatst heeft. Denk ook eens aan de vrouw van Lot. Nadat ze achterom keek veranderde ze in een zoutpilaar, terwijl Lot met zijn dochters verder trokken. Dit leerde God haar. Ze moest vooruit kijken naar wat komen gaat en niet achterom kijken. Ons gezicht gericht houden op de Leidsman van het geloof, Jezus. Zijn plannen zijn veel beter dan onze plannen. In tegenstelling tot Lots vrouw geeft God ons genade om te leren wandelen. Zijn plannen stoppen nooit, terwijl onze plannen doodlopen. Een ploeger die achterom kijkt die gaat scheef. Vraag dit maar aan de boer! Als wij achterom kijken zijn we niet geschikt voor het Koninkrijk van God. Het klinkt hard, maar het is pure liefde van onze Hemelse Vader. Hij weet wat goed voor ons is en dat gaat regelrecht tegen ons gevoel in.

Op het moment van schrijven schijnt de zon na een paar uur regen. Israël is groen en we wachten rustig totdat het weer warm wordt. Bedankt voor het lezen en tot snel.

Gods zegen gewenst!

We willen dit lied aanbevelen om eens te luisteren:

Een toekomst vol van Hoop

Meer van Galilea


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het eerste wonder 'water in wijn veranderd' door een Joodse bril...

‘Zullen we een zegen over het eten uitspreken?’ of ‘wie zou het eten willen zegenen?’ Deze zinnen klinken u vast bekend in de oren van een aantal van jullie. In het Jodendom noemen ze dat een ‘Bracha’(een zegen). Voordat ze gaan eten of drinken zegenen ze het eten met een specifieke zegen. Ze zeggen: "Gezegend bent U, God, onze Heer, koning van het gehele universum..." en dan de zegen voor het brood, de wijn of het fruit van de boom. Voor brood zeggen ze: “die brood uit de aarde laat voorkomen... ” Op de zegen van de wijn kom ik zo terug. Wij thuis bidden niet meer voor het eten. We hebben besloten om alleen voor het eten en drinken te danken omdat het alreeds op de tafel staat. Dit na een simpele discussie met de kinderen. ‘Pa, waarom zouden we moeten bidden als het eten alreeds op de tafel staat?’ Ik had geen verweer en vanaf die tijd danken we God en bidden we op de momenten dat we eten nodig hebben. Joodse mensen zegenen God voor het ontvangen van het eten en drinken… ...
Een reactie posten
Read more »

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.” (John Bunyan)

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.”  (John Bunyan) Profetische woorden van de schrijver van de ‘christenreis’, het bekende boek wat velen tot zegen is geweest. Deze woorden blijken werkelijkheid te worden. Ik schrok me een hoedje toen ik de volgende titel las op een christelijke nieuwswebsite. "Unieke verklaring ruim 500 jaar na pijnlijke kerkscheuring: “Gescheiden optrekken is ongepast” Er is een initiatief op gang geholpen waar men doormiddel van deze verklaring de aanzet wil geven tot het verenigen van de kerk, zodat het weer een algemene katholieke kerk zal worden. Zij beweren in de verklaring dat gescheiden doorgaan ongepast is als we allebei dezelfde ‘Heere’ aanbidden. Op zichzelf is dit geen slecht plan, mits het op de Waarheid gebaseerd is. Wanneer je gelooft in de Heilige Algemene Katholieke Kerk als Lichaam van Christus is dit geen gek idee. Maar is de Rooms Katholieke Kerk wel het Lichaam van de Me...
2 reacties
Read more »

Een kijkje in ons leven van de afgelopen weken...

Molen de Hoop, Elspeet Ha beste lezers, Ik moet zeggen dat ik veel te vertellen heb. Op het moment van schrijven bevind ik me op de camping in Elspeet. Op de achtergrond hoor ik het zingen van de mensen in de Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland. We dachten dat we in Jeruzalem zouden wonen, maar het werd Elspeet. Geen Joodse mensen om me heen, maar reformatorische mensen die zich opmaken om naar de kerk te gaan. Al moet ik toegeven dat ze erg op elkaar lijken. Het zouden zomaar familieleden van elkaar kunnen zijn. Maar hoe zit het dan met de beloftes die ik gehad heb m.b.t. Jeruzalem en Israël? Ons eerste Visum aanvraag werd afgekeurd en op het moment dat ze de tweede aanvraag deden, ging het ineens bergafwaarts met de gezondheid van mijn jongste zoon. Hij toonde symptomen van epilepsie. In het eerste ogenblik dachten we dat het geestelijke aanvallen waren om ons in Nederland te houden. Was de duisternis tegen ons plan? Maar hoe zit het dan? God is toch almachtig en de Heere Jez...
2 reacties
Read more »