Doorgaan naar hoofdcontent

Niet achteruit kijken, maar vooruit!

Mount Precipice in Nazareth

“Niemand die zijn hand aan de ploeg slaat en kijkt naar wat achter hem ligt, is geschikt voor het Koninkrijk van God.”

 

Het is Shabbat en dat geeft mij de gelegenheid om een klein stukje te schrijven over wat er in mijn hart leeft op dit moment. Het wonder van het bereiken van de overkant ligt alweer bijna een maand achter ons. God riep de Israëlieten op om te denken aan de wonderen die God voor hen gedaan heeft. Zodat ze God bleven vertrouwen in hun wandel met Hem. Gedurende het Loofhuttenfeest wordt hier vandaag de dag nog steeds aan gedacht. Zij herdenken dat ze in tenten(soeka’s) woonden en op weg waren naar het beloofde land. Ik ben ook onderweg naar Gods Koninkrijk. Het is goed om terug te denken aan de wonderen die God gedaan heeft in mijn leven. Zo krijg ik kracht om weer in het heden te leven en de onmogelijkheden te overwinnen door Gods genade en mezelf te richten op de heerlijke toekomst. Een vrouw in onze gemeente in Nederland adviseerde ons om gedenkstenen op te schrijven in een schrift. Dit hebben we gedaan en daar ben ik vandaag de dag heel dankbaar voor. Op deze manier leer ik Gods leiding steeds meer te onderscheiden en leer ik Hem volgen.

In vertrouwen op God kunnen we proeven van dit Koninkrijk. Het Koninkrijk van Gods voorzienigheid en liefde. Ik verbaas me telkens weer hoe God voor ons zorgt. Hij geeft ons precies wat we nodig hebben en soms zelfs nog meer. Mattheüs 6:33 Maar zoek eerst het Koninkrijk van God en Zijn gerechtigheid, en al deze dingen zullen u erbij gegeven worden. Het is een belofte dat God voor ons zorgt, er hangt alleen een voorwaarde aan vast en dat is dat we Zijn Koninkrijk en Zijn gerechtigheid moeten zoeken. Ik moet Zijn wil zoeken en uitvoeren en dan zal Hij ons in al het benodigde voorzien. Gods trouw is zonder grenzen. Zoals jullie misschien wel weten hebben we een thuisfrontteam waarmee we samen deze roeping aangegaan zijn. Zij helpen, ondersteunen en werken vanuit Nederland. Na verloop van tijd waren we er samen van overtuigd geraakt dat we niet meer om geld zouden vragen, maar dat we gingen bidden voor Gods voorzienigheid. Sinds deze tijd zijn we nooit meer tekort gekomen. Gods wil is dat we op Hem vertrouwen en dat we Zijn wil zoeken. Wat een groot God mogen we dienen. Heerlijk!

Afgelopen week ontmoette ik een man die eenzaam en depressief is. Zijn been is geamputeerd en is zijn hoop verloren. Hij is zijn hele leven bang geweest om in een verzorgingstehuis te komen en nu is hij er onderweg naar toe. Het is een vreugde om die man te vertellen van Gods Koninkrijk en Zijn onvoorwaardelijke liefde. Er zijn zoveel mensen die deze boodschap nodig hebben. Velen lopen op de brede weg en denken dat ze zelf geluk kunnen maken. Echte rust, liefde, vrede en hoop is alleen in Jezus te vinden Die ons de weg naar de Vader verklaarde.

Soms komt het besef in mij op dat ik ver weg woon van mijn vrienden, familie, broeders en zusters. Heimwee probeert me soms te overvallen. Dit gebeurt altijd als ik terugkijk en niet vooruit kijk. Heimwee is een verleiding om op je gevoel keuzes te maken. Ik ben niet geroepen om mijn gevoel te volgen, maar ik ben geroepen om Zijn wil uit te voeren. Als ik mijn gezicht naar de toekomst draai komt er een diepe vrede in mijn hart en geniet ik van Zijn voorzienigheid. Ik ben geroepen om Hem te volgen en mijn gezicht op Hem te richten en de heerlijke toekomst die ons te wachten staat. Een vriend en broeder schreef hier een mooi lied over: https://youtu.be/BwJu19UyIms Luister maar eens!

Zoals de boer vooruit kijkt om rechte strepen te trekken als hij land ploegt, zo ben ik geroepen om vooruit te kijken en mijn Leidsman te volgen. Hij verdroeg het kruis om uiteindelijk verheerlijkt te worden boven alle schepsels. Het is elke dag weer een keuze om in Zijn voetstappen te lopen…

Tot de volgende keer!

Zegen en groet,

Gert

 

 

Reacties

Populaire posts van deze blog

Het eerste wonder 'water in wijn veranderd' door een Joodse bril...

‘Zullen we een zegen over het eten uitspreken?’ of ‘wie zou het eten willen zegenen?’ Deze zinnen klinken u vast bekend in de oren van een aantal van jullie. In het Jodendom noemen ze dat een ‘Bracha’(een zegen). Voordat ze gaan eten of drinken zegenen ze het eten met een specifieke zegen. Ze zeggen: "Gezegend bent U, God, onze Heer, koning van het gehele universum..." en dan de zegen voor het brood, de wijn of het fruit van de boom. Voor brood zeggen ze: “die brood uit de aarde laat voorkomen... ” Op de zegen van de wijn kom ik zo terug. Wij thuis bidden niet meer voor het eten. We hebben besloten om alleen voor het eten en drinken te danken omdat het alreeds op de tafel staat. Dit na een simpele discussie met de kinderen. ‘Pa, waarom zouden we moeten bidden als het eten alreeds op de tafel staat?’ Ik had geen verweer en vanaf die tijd danken we God en bidden we op de momenten dat we eten nodig hebben. Joodse mensen zegenen God voor het ontvangen van het eten en drinken… ...

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.” (John Bunyan)

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.”  (John Bunyan) Profetische woorden van de schrijver van de ‘christenreis’, het bekende boek wat velen tot zegen is geweest. Deze woorden blijken werkelijkheid te worden. Ik schrok me een hoedje toen ik de volgende titel las op een christelijke nieuwswebsite. "Unieke verklaring ruim 500 jaar na pijnlijke kerkscheuring: “Gescheiden optrekken is ongepast” Er is een initiatief op gang geholpen waar men doormiddel van deze verklaring de aanzet wil geven tot het verenigen van de kerk, zodat het weer een algemene katholieke kerk zal worden. Zij beweren in de verklaring dat gescheiden doorgaan ongepast is als we allebei dezelfde ‘Heere’ aanbidden. Op zichzelf is dit geen slecht plan, mits het op de Waarheid gebaseerd is. Wanneer je gelooft in de Heilige Algemene Katholieke Kerk als Lichaam van Christus is dit geen gek idee. Maar is de Rooms Katholieke Kerk wel het Lichaam van de Me...

Een kijkje in ons leven van de afgelopen weken...

Molen de Hoop, Elspeet Ha beste lezers, Ik moet zeggen dat ik veel te vertellen heb. Op het moment van schrijven bevind ik me op de camping in Elspeet. Op de achtergrond hoor ik het zingen van de mensen in de Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland. We dachten dat we in Jeruzalem zouden wonen, maar het werd Elspeet. Geen Joodse mensen om me heen, maar reformatorische mensen die zich opmaken om naar de kerk te gaan. Al moet ik toegeven dat ze erg op elkaar lijken. Het zouden zomaar familieleden van elkaar kunnen zijn. Maar hoe zit het dan met de beloftes die ik gehad heb m.b.t. Jeruzalem en Israël? Ons eerste Visum aanvraag werd afgekeurd en op het moment dat ze de tweede aanvraag deden, ging het ineens bergafwaarts met de gezondheid van mijn jongste zoon. Hij toonde symptomen van epilepsie. In het eerste ogenblik dachten we dat het geestelijke aanvallen waren om ons in Nederland te houden. Was de duisternis tegen ons plan? Maar hoe zit het dan? God is toch almachtig en de Heere Jez...