Doorgaan naar hoofdcontent

Leren vertrouwen op God in het Beloofde Land...

 


Een week in het Beloofde Land…

Op het moment van schrijven zit ik alweer een week in isolatie. Ik had van te voren niet kunnen bedenken hoe grote zegen dit zou zijn. Heerlijk op je gemak het huis inrichten, kleren wassen, lego bouwen met de kinderen en nog veel meer. En we zijn nog niet eens klaar. Ik kan niet beschrijven hoe we ons voelden toen we op weg waren vanaf het vliegveld naar Haifa. Onwerkelijk en ik heb mezelf vaak in mijn arm geknepen of het echt waar was. God is almachtig en dat hebben we mogen ervaren. Hallelujah!

Hebreeën 11:6 Zonder geloof is het echter onmogelijk God te behagen. Want wie tot God komt, moet geloven dat Hij is, en dat Hij beloont wie Hem zoeken.

Bovenstaande tekst raakte me de laatste tijd diep in mijn hart. Verander het woordje ‘geloof’ eens in: ‘vertrouwen op God’ en je zult begrijpen waarom. Gods beloftes zijn zekerder dan de omstandigheden. Ik heb door deze moeilijke periode mogen leren dat ik mijn lichaam over moet geven aan God. Te vaak was ik geneigd om zelf onmogelijkheden mogelijk te maken, maar dit vermoeide me en zonder resultaat.

God beloont Zijn kinderen die werkelijk op Hem vertrouwen en Hij beloont hen, die Hem vragen stellen. Hij zal ons gebed verhoren, als we werkelijk geloven dat Hij antwoord kan geven. Een tijdje geleden kreeg ik een harde les. Ik las de geschiedenis van de ark die door de Filistijnen meegenomen was. Doordat de ark bij de Filistijnen was kwamen zij onder een vloek te liggen. De Filistijnen besloten om de ark op een kar te zetten met twee jonge, onervaren koeien ervoor.

Ze zeiden: 1 Samuel 6:8 Neem dan de ark van de HEERE, zet hem op de wagen, en leg de gouden voorwerpen die u Hem als schuldoffer doet toekomen, in een kistje ernaast. Stuur hem vervolgens terug en laat hem gaan. 9. Let dan op: als de ark de weg naar het gebied van Beth-Semes inslaat, heeft Híj ons dit grote kwaad aangedaan. Maar zo niet, dan weten wij dat niet Zijn hand ons getroffen heeft; dan is het ons toevallig overkomen.

Ik heb even nagekeken hoeveel kilometer de route van Ekron naar Bet Shemes is. Dit is ongeveer 25km. De voorwaarden die de Filistijnen stelde getuigd van een groter geloof dan dat ik had. Je kunt wel raden waar de twee koeien naar toe liepen. 1 Samuel 6:12 De koeien liepen regelrecht, in één spoor, de weg langs, op weg naar Beth-Semes; zij liepen al loeiend steeds maar door en weken niet af naar rechts of naar links. De stadsvorsten van de Filistijnen liepen erachteraan, tot aan het gebied van Beth-Semes. De koeien liepen in een regelrechte lijn naar Bet Shemes toe. Op die manier wisten ze dat het een straf van de God van Israël was dat de ark in hun midden was.

Heidenen die niks met God van doen wilde hebben geloofde nog meer in de almacht van God dan ik. Zij stelde een vraag aan God en God antwoorde door de koeien naar Bet Shemes te sturen. Dat was een goede les van God voor mij en dit leerde mij dat ik meer en meer op Hem moet gaan vertrouwen gedurende mijn leven. Het zal een levenslange les worden, maar we zijn op weg.

Aanstaande donderdag worden we weer getest. Als deze negatief is dan mogen we vrijdagavond aan het begin van de Shabbat uit quarantaine. Van de rust in de rust zullen we maar zeggen…

Gezegende week allemaal vanuit het zonnige en hete Haifa Israël.

Gert


Labels:

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Het eerste wonder 'water in wijn veranderd' door een Joodse bril...

‘Zullen we een zegen over het eten uitspreken?’ of ‘wie zou het eten willen zegenen?’ Deze zinnen klinken u vast bekend in de oren van een aantal van jullie. In het Jodendom noemen ze dat een ‘Bracha’(een zegen). Voordat ze gaan eten of drinken zegenen ze het eten met een specifieke zegen. Ze zeggen: "Gezegend bent U, God, onze Heer, koning van het gehele universum..." en dan de zegen voor het brood, de wijn of het fruit van de boom. Voor brood zeggen ze: “die brood uit de aarde laat voorkomen... ” Op de zegen van de wijn kom ik zo terug. Wij thuis bidden niet meer voor het eten. We hebben besloten om alleen voor het eten en drinken te danken omdat het alreeds op de tafel staat. Dit na een simpele discussie met de kinderen. ‘Pa, waarom zouden we moeten bidden als het eten alreeds op de tafel staat?’ Ik had geen verweer en vanaf die tijd danken we God en bidden we op de momenten dat we eten nodig hebben. Joodse mensen zegenen God voor het ontvangen van het eten en drinken… ...
Een reactie posten
Read more »

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.” (John Bunyan)

“Vlak voor Jezus’ wederkomst, zullen veel protestanten als vanzelf weer terugkruipen in de kooi van Rome.”  (John Bunyan) Profetische woorden van de schrijver van de ‘christenreis’, het bekende boek wat velen tot zegen is geweest. Deze woorden blijken werkelijkheid te worden. Ik schrok me een hoedje toen ik de volgende titel las op een christelijke nieuwswebsite. "Unieke verklaring ruim 500 jaar na pijnlijke kerkscheuring: “Gescheiden optrekken is ongepast” Er is een initiatief op gang geholpen waar men doormiddel van deze verklaring de aanzet wil geven tot het verenigen van de kerk, zodat het weer een algemene katholieke kerk zal worden. Zij beweren in de verklaring dat gescheiden doorgaan ongepast is als we allebei dezelfde ‘Heere’ aanbidden. Op zichzelf is dit geen slecht plan, mits het op de Waarheid gebaseerd is. Wanneer je gelooft in de Heilige Algemene Katholieke Kerk als Lichaam van Christus is dit geen gek idee. Maar is de Rooms Katholieke Kerk wel het Lichaam van de Me...
2 reacties
Read more »

Een kijkje in ons leven van de afgelopen weken...

Molen de Hoop, Elspeet Ha beste lezers, Ik moet zeggen dat ik veel te vertellen heb. Op het moment van schrijven bevind ik me op de camping in Elspeet. Op de achtergrond hoor ik het zingen van de mensen in de Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland. We dachten dat we in Jeruzalem zouden wonen, maar het werd Elspeet. Geen Joodse mensen om me heen, maar reformatorische mensen die zich opmaken om naar de kerk te gaan. Al moet ik toegeven dat ze erg op elkaar lijken. Het zouden zomaar familieleden van elkaar kunnen zijn. Maar hoe zit het dan met de beloftes die ik gehad heb m.b.t. Jeruzalem en Israël? Ons eerste Visum aanvraag werd afgekeurd en op het moment dat ze de tweede aanvraag deden, ging het ineens bergafwaarts met de gezondheid van mijn jongste zoon. Hij toonde symptomen van epilepsie. In het eerste ogenblik dachten we dat het geestelijke aanvallen waren om ons in Nederland te houden. Was de duisternis tegen ons plan? Maar hoe zit het dan? God is toch almachtig en de Heere Jez...
2 reacties
Read more »