Gert van Vliet

Israël rouwt Mijn hart huilt als ik me voorstel dat mijn jongste zoon van twee al een maand gegijzeld zou zijn en dat ik niet eens zeker wist of hij nog zou leven. Het is de grootste ramp die ouders kunnen overkomen. Ik zou niet meer kunnen slapen, ik zou radeloos zijn en wellicht mijn verstand verloren hebben om mijn zoon terug te krijgen. Zou mijn geloof in een liefdevolle God standhouden, die Zijn leven voor mij gaf? Wat zou het dan fijn zijn om steun te hebben van andere mensen. Het zou een hele kleine pleister zijn, maar toch... Ook dit is hen niet gegund. Je verwacht steun, maar de wereld schreeuwt om 'Free Palestine'. Als we een beetje menselijk zouden zijn dan hadden we nu met ze allen moeten schreeuwen: "Give the chilren back to their mothers and fathers!" Deze nachtmerrie lijkt erg op het verhaal van Jezus. Op het moment dat hij gearresteerd werd, renden Zijn eigen vrienden weg. Hij stond er helemaal alleen voor, terwijl Hij hen vroeg om voor Hem te bidden. ...