Gert van Vliet

Hallo beste lezers, Afgelopen week mocht ik namens Operatie Mobilisatie op de Pinksterconferentie staan. Het was een mooie, maar ook een intensieve tijd. We stonden met onze stand op een mooie plek. Bijna iedere bezoeker moest ons passeren. Achter op onze shirtjes stond: ‘Ga voor het Evangelie!’ Een oproep om ook het Evangelie van de Heere Jezus te delen. Van te voren bad ik om de mensen te ontmoeten die bereid waren gemaakt en een oprecht brandend hart voor de Heere hebben. Die heb ik ontmoet. Ik heb prachtige gesprekken mogen voeren met mensen die echt bereid zijn om alles achter te laten en hun leven in Zijn dienst willen stellen. Ontzettend bemoedigend om deze mensen op weg te helpen en een klein beetje te vertellen van mijn schamele ervaring… Ondanks het feit dat ik veel op de stand moest staan had ik zo af en toe tijd om een bezoekje te plegen aan een seminar. Halverwege het seminar kwam ik in de tent. Het ging over de gaven van de Geest. Interessant… Helaas was ik iets te la...

Molen de Hoop, Elspeet Ha beste lezers, Ik moet zeggen dat ik veel te vertellen heb. Op het moment van schrijven bevind ik me op de camping in Elspeet. Op de achtergrond hoor ik het zingen van de mensen in de Oud Gereformeerde Gemeente in Nederland. We dachten dat we in Jeruzalem zouden wonen, maar het werd Elspeet. Geen Joodse mensen om me heen, maar reformatorische mensen die zich opmaken om naar de kerk te gaan. Al moet ik toegeven dat ze erg op elkaar lijken. Het zouden zomaar familieleden van elkaar kunnen zijn. Maar hoe zit het dan met de beloftes die ik gehad heb m.b.t. Jeruzalem en Israël? Ons eerste Visum aanvraag werd afgekeurd en op het moment dat ze de tweede aanvraag deden, ging het ineens bergafwaarts met de gezondheid van mijn jongste zoon. Hij toonde symptomen van epilepsie. In het eerste ogenblik dachten we dat het geestelijke aanvallen waren om ons in Nederland te houden. Was de duisternis tegen ons plan? Maar hoe zit het dan? God is toch almachtig en de Heere Jez...

Afgelopen week hadden mijn collega en ik een mooi gesprek met een jongeman over geloven in God. De jongeman had een leven van grote zonden achter de rug en hij vertelde dat hij nu op het goede pad teruggekeerd was. Het ging een stuk beter en hij deed niet meer zoveel zonden. De jongeman was oprecht trots op deze prestatie. We vonden het mooi dat hij zo oprecht was en het leek erop dat hij geïnteresseerd was op erover te spreken. Ook in het Jodendom, het religieus Christendom, de Islam en velen andere religies werkt het zo. Je keert je om van je slechte wegen en begint met goede dingen doen. Maar is dit de oplossing? Is dit genoeg? Opeens herinnerde ik me een verhaal die ik ooit hoorde. Er was een man in Amerika die had vijf moorden op zijn geweten. Op een dag kreeg hij spijt van zijn gedrag en vluchtte naar Europa. Hij startte een opleiding op de Universiteit. Slaagde ‘cum laude’. Ontmoette een meisje en trouwde met haar. Ze kregen een keurig gezinnetje en ook de opvoeding mankeerde ...